Στο άρθρο με τα δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρετε πριν αγοράσετε ένα κλασικό, έγραψα ότι τα κλασικά θέλουν έρευνα. Αν όμως έπρεπε να διαλέξω ένα μόνο πράγμα που αξίζει όλη σας την προσοχή, θα ήταν η σκουριά. Ένας κινητήρας φτιάχνεται. Ένα κιβώτιο αλλάζεται. Ανταλλακτικά βρίσκονται. Η σκουριά όμως είναι εκείνο που μετατρέπει μια «ευκαιρία» σε έργο δύο χρόνων και σε λογαριασμό που κανείς δεν είχε υπολογίσει. Γιατί το μέταλλο που λείπει πρέπει να κοπεί, να φτιαχτεί από την αρχή και να κολληθεί, και αυτό σημαίνει ώρες, πολλές ώρες, μαστόρου.

Φουσκάλες σκουριάς στο φρεάτιο: αυτό που φαίνεται είναι μόνο η αρχή.
Φουσκάλες σκουριάς στο φρεάτιο: αυτό που φαίνεται είναι μόνο η αρχή.
Φωτογραφία: Marek Ślusarczyk (Tupungato) Photo portfolio / Wikimedia Commons, CC BY 3.0

Η σκουριά που βλέπετε είναι η μικρή

Ο πρώτος κανόνας είναι απλός: η φουσκάλα στη βαφή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η σκουριά συνήθως ξεκινάει από μέσα, από κλειστά κουτιά και σημεία όπου μαζεύεται νερό, και όταν φτάσει να σηκώσει τη μπογιά απέξω, από πίσω έχει ήδη φάει αρκετό μέταλλο. Μια φουσκάλα μεγέθους κέρματος μπορεί να κρύβει μια τρύπα μεγέθους παλάμης. Γι’ αυτό μην ακούτε το «είναι μόνο μια φουσκίτσα, θέλει ένα πινέλο».

Τα σημεία που κοιτάζω πάντα

Κάθε μοντέλο έχει τα δικά του «αδύνατα» σημεία, και αξίζει να ψάξετε στα φόρουμ του συγκεκριμένου αυτοκινήτου πριν πάτε να το δείτε. Υπάρχουν όμως κάποια που ισχύουν σχεδόν παντού:

Μαρσπιέ. Είναι κουτιά που κρατάνε δομικά το αυτοκίνητο, ειδικά σε όσα δεν έχουν ξεχωριστό σασί. Αν είναι σάπια, το αμάξωμα «λυγίζει». Κοιτάξτε από κάτω, στις άκρες μπρος και πίσω, και κοντά στα σημεία του γρύλου.

Πάτωμα. Σηκώστε τα χαλάκια και τη μοκέτα. Ειδικά κάτω από τα πόδια του οδηγού και του συνοδηγού, όπου μαζεύεται νερό από βρεγμένα παπούτσια και από διαρροές στο παρμπρίζ.

Θόλοι και φρεάτια. Η ρόδα πετάει νερό και λάσπη εκεί μέσα για δεκαετίες. Κοιτάξτε το χείλος του θόλου και το εσωτερικό τοίχωμα, μπρος και πίσω.

Κάτω μέρος πορτών, καπό και πορτμπαγκάζ. Αν τα στραγγιστήρια (οι μικρές τρύπες αποστράγγισης) είναι βουλωμένα, το νερό κάθεται μέσα και τρώει τη λαμαρίνα από μέσα προς τα έξω.

Πορτμπαγκάζ και θέση της ρεζέρβας. Σηκώστε τη ρεζέρβα και δείτε τι υπάρχει από κάτω. Στη θήκη της μαζεύει νερό από τις τσιμούχες των πίσω φαναριών και του καπό.

Γύρω από τα τζάμια. Το πλαίσιο του παρμπρίζ και του πίσω τζαμιού είναι κλασικό σημείο, και η επισκευή του είναι δύσκολη γιατί πρέπει να βγει το τζάμι.

Βάσεις ανάρτησης και σημεία στήριξης. Θόλοι αμορτισέρ, βάσεις σουστών, υποπλαίσια. Εδώ η σκουριά δεν είναι μόνο θέμα εμφάνισης. Είναι θέμα ασφάλειας.

Η θέση της μπαταρίας. Τα οξέα που διαρρέουν με τα χρόνια τρώνε τη λαμαρίνα από κάτω.

Αμάξωμα σε φάση επισκευής: λαμαρίνα, αστάρι και πολλές ώρες δουλειάς.
Αμάξωμα σε φάση επισκευής: λαμαρίνα, αστάρι και πολλές ώρες δουλειάς.
Φωτογραφία: aresauburn™ / Flickr, CC BY-SA 2.0

Τι να έχετε μαζί σας

Για να ψάξετε σωστά δεν χρειάζεται συνεργείο. Χρειάζεται ένας καλός φακός, ένας μικρός καθρέφτης (ή το κινητό σας για φωτογραφίες σε σημεία που δεν φτάνει το μάτι), ένα χαλάκι για να ξαπλώσετε κάτω από το αυτοκίνητο, και ένας μαγνήτης τυλιγμένος σε πανί για να μη γρατσουνίσει. Ο μαγνήτης είναι το καλύτερο εργαλείο που υπάρχει: όπου υπάρχει χοντρό στρώμα στόκου, δεν πιάνει ή πιάνει πολύ αδύναμα. Περάστε τον αργά στα κάτω μέρη των φτερών, στους θόλους και στα μαρσπιέ.

Χτυπήστε ελαφρά με τον κόμπο του δαχτύλου. Το μέταλλο έχει καθαρό ήχο. Ο στόκος ακούγεται «κούφιος» και πιο θαμπός. Κοιτάξτε επίσης το αυτοκίνητο στο φως του ήλιου, από πλάγια γωνία: τα κύματα και οι διαφορές στην απόχρωση δείχνουν επισκευή. Αν θέλετε να δοκιμάσετε κάτι με κατσαβίδι σε ύποπτο σημείο από κάτω, ζητήστε πρώτα την άδεια του πωλητή. Ένας τίμιος πωλητής δεν θα έχει πρόβλημα.

Τα σημάδια που πρέπει να σας ανησυχήσουν

Φρέσκια, χοντρή πίσσα (αντισκωριακό) από κάτω, μόνο σε συγκεκριμένα σημεία; Μπορεί να είναι συντήρηση, μπορεί και να είναι «μακιγιάζ». Φρέσκια βαφή στο κάτω μέρος μόνο, με τα πάνω μέρη παλιά; Ερώτηση. Μυρωδιά μούχλας μέσα στην καμπίνα; Μπαίνει νερό κάπου. Ίχνη από ψεκασμό (overspray) πάνω σε λάστιχα και πλαστικά; Το αυτοκίνητο έχει βαφτεί, και πρέπει να μάθετε γιατί.

Και να θυμάστε ότι ένα αυτοκίνητο που έζησε δεκαετίες δίπλα στη θάλασσα, σε νησί ή παραλιακή πόλη, έχει δεχτεί πολύ περισσότερη αλμύρα από ένα που έζησε στην ενδοχώρα, όσο καλά κι αν δείχνει απέξω.

Όταν η σκουριά προχωρήσει, η λαμαρίνα απλά εξαφανίζεται.
Όταν η σκουριά προχωρήσει, η λαμαρίνα απλά εξαφανίζεται.
Φωτογραφία: Henry Söderlund / Flickr, CC BY 2.0

Και αν τελικά έχει σκουριά;

Σχεδόν κάθε κλασικό έχει κάπου λίγη σκουριά, και αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το απορρίψετε. Σημαίνει ότι πρέπει να την υπολογίσετε στην τιμή. Ζητήστε, αν μπορείτε, να το δει και ένας φανοποιός που ξέρει από παλιά αυτοκίνητα, πριν πληρώσετε. Ρωτήστε αν υπάρχουν έτοιμα πάνελ επισκευής για το συγκεκριμένο μοντέλο. Για δημοφιλή αυτοκίνητα, όπως Beetle, Mini ή Mercedes, βρίσκονται εύκολα. Για σπάνια, πολλές φορές πρέπει να φτιαχτούν με το χέρι.

Ο κανόνας που ακολουθώ εγώ είναι απλός: προτιμώ ένα αυτοκίνητο με κουρασμένο κινητήρα και γερό αμάξωμα, παρά το αντίθετο. Ο κινητήρας θέλει χρήματα. Η σκουριά θέλει χρήματα, χρόνο και υπομονή. Και από τα τρία, η υπομονή είναι αυτή που τελειώνει πρώτη.

P.Kefalas

Photo Credits: Marek Ślusarczyk (Tupungato) Photo portfolio (Wikimedia Commons, CC BY 3.0) · aresauburn™ (Flickr, CC BY-SA 2.0) · Henry Söderlund (Flickr, CC BY 2.0)

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *