Το 1948 η Ευρώπη ακόμα μάζευε τα συντρίμμια του πολέμου. Η βενζίνη ήταν με δελτίο, τα περισσότερα αυτοκίνητα ήταν προπολεμικά σχέδια, και ένα μικρό εργοστάσιο στο Stevenage της Αγγλίας παρουσίαζε μια μοτοσυκλέτα που έπιανε τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Δεν υπήρχε τίποτα στον δρόμο, με δύο ή τέσσερις ρόδες, που να την πλησιάζει. Λεγόταν Vincent Black Shadow.
Φωτογραφία: Tony Hisgett from Birmingham, UK / Wikimedia Commons, CC BY 2.0
Δύο μηχανικοί και ένα σχέδιο σε χαρτί
Ο Philip Vincent ήταν γιος πλούσιου κτηνοτρόφου από την Αργεντινή, που σπούδασε μηχανικός στο Cambridge και το 1928 αγόρασε το όνομα της HRD, μιας μικρής φίρμας που είχε χρεοκοπήσει. Λίγα χρόνια μετά ήρθε στην εταιρεία ο Phil Irving, ένας ταλαντούχος Αυστραλός μηχανικός. Η θρυλική ιστορία λέει ότι ο Irving, κοιτώντας δύο σχέδια του μονοκύλινδρου κινητήρα τους ακουμπισμένα το ένα πάνω στο άλλο σε γωνία, είδε μπροστά του έναν V-twin. Έτσι γεννήθηκε ο πρώτος Rapide του 1936.
Μετά τον πόλεμο ο κινητήρας ξανασχεδιάστηκε από την αρχή: 998 κυβικά, V-twin στις 50 μοίρες, ενιαίο μπλοκ κινητήρα-κιβωτίου. Η Series B Rapide ήταν ήδη πολύ γρήγορη. Αλλά οι Vincent και Irving ήθελαν κάτι παραπάνω.
Black Shadow: μαύρη, γρήγορη, διαφορετική
Η Black Shadow ήταν μια Rapide με «διαλεγμένους» κινητήρες: γυαλισμένα εσωτερικά, μεγαλύτερα καρμπιρατέρ, ψηλότερη συμπίεση. Απέδιδε περίπου 55 ίππους και έφτανε τα 125 μίλια (200 χλμ/ώρα). Για να ξεχωρίζει, ο κινητήρας βαφόταν μαύρος με ειδικό σμάλτο, κάτι που βοηθούσε και στην ψύξη. Το κοντέρ, ένα τεράστιο στρογγυλό όργανο της Smiths, έφτανε ως τα 150 μίλια την ώρα, νούμερο που φαινόταν τρελό για το 1948.
Φωτογραφία: Tony Hisgett from Birmingham, UK / Wikimedia Commons, CC BY 2.0
Το πιο έξυπνο όμως ήταν αυτό που δεν φαινόταν. Η Vincent δεν είχε κλασικό πλαίσιο. Ο κινητήρας ήταν ο ίδιος μέρος της κατασκευής, και από πάνω του περνούσε ένα κοίλο ατσάλινο δοκάρι που ήταν ταυτόχρονα και το δοχείο λαδιού. Η πίσω ανάρτηση είχε τριγωνικό ψαλίδι με αμορτισέρ κάτω από τη σέλα, σαν μια πρώιμη μορφή του monoshock που είδαμε στις μοτοσυκλέτες δεκαετίες αργότερα. Ελαφρύτερη, πιο άκαμπτη και πιο κοντή από τις ανταγωνίστριές της.
Ο άνθρωπος με το μαγιό
Τον Σεπτέμβριο του 1948, στην αλυκή της Bonneville στη Γιούτα, ο Αμερικανός Rollie Free ανέβηκε σε μια ειδικά προετοιμασμένη Vincent για να σπάσει το αμερικανικό ρεκόρ ταχύτητας. Στην πρώτη προσπάθεια η δερμάτινη στολή του σκίστηκε και τον φρέναρε. Έτσι την έβγαλε, φόρεσε μόνο ένα μαγιό, ένα σκουφάκι και πάνινα παπούτσια, και ξάπλωσε μπρούμυτα πάνω στη μηχανή, με τα πόδια τεντωμένα προς τα πίσω. Έπιασε 150,313 μίλια την ώρα, περίπου 242 χλμ/ώρα.
Φωτογραφία: Craig Howell from San Carlos, CA, USA / Wikimedia Commons, CC BY 2.0
Η φωτογραφία του, ξαπλωμένου πάνω στη Vincent με το μαγιό, έγινε από τις πιο διάσημες στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Και έκανε τη Black Shadow σύμβολο της ταχύτητας σε όλο τον κόσμο.
Το τέλος και ο θρύλος
Δυστυχώς, ο τέλειος σχεδιασμός δεν σημαίνει απαραίτητα και κέρδη. Οι Vincent ήταν πανάκριβες στην κατασκευή, η αγορά μετά τον πόλεμο ήθελε φτηνές μηχανές, και το 1955 η παραγωγή σταμάτησε. Από Black Shadow είχαν φτιαχτεί περίπου 1.700 κομμάτια.
Σήμερα μια αυθεντική Black Shadow είναι από τις πιο περιζήτητες κλασικές μοτοσυκλέτες, και ένας καλός κινητήρας με ταιριαστούς αριθμούς αξίζει μόνος του μια μικρή περιουσία. Αν ποτέ ακούσετε μία να παίρνει μπρος, θα καταλάβετε γιατί ο ήχος της δεν μοιάζει με καμία άλλη: βαθύς, αργός, σαν κάτι πολύ μεγάλο που μόλις ξύπνησε.
P.Kefalas
Photo Credits: Tony Hisgett from Birmingham, UK (Wikimedia Commons, CC BY 2.0) · Tony Hisgett from Birmingham, UK (Wikimedia Commons, CC BY 2.0) · Craig Howell from San Carlos, CA, USA (Wikimedia Commons, CC BY 2.0)