Brough Superior SS100: Η «Rolls-Royce των μοτοσυκλετών» και ο Λόρενς της Αραβίας

Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που αγοράζεις για να πας κάπου. Και υπάρχουν μοτοσυκλέτες που αγόραζες στη δεκαετία του ’20 για να δείξεις ποιος είσαι. Η Brough Superior SS100 ανήκε στη δεύτερη κατηγορία, και ήταν τόσο καλή που ένα βρετανικό περιοδικό τη βάφτισε «η Rolls-Royce των μοτοσυκλετών». Το πιο ωραίο; Η ίδια η Rolls-Royce, αντί να στείλει δικηγόρους, το δέχτηκε.

Ένας άνθρωπος που ήθελε το καλύτερο

Ο George Brough ήταν γιος κατασκευαστή μοτοσυκλετών στο Nottingham. Ο πατέρας του έφτιαχνε απλές, τίμιες μηχανές. Ο George ήθελε κάτι άλλο: την πιο γρήγορη, την πιο όμορφη και την πιο καλοφτιαγμένη μοτοσυκλέτα του κόσμου, χωρίς συμβιβασμούς στο κόστος. Έτσι το 1919 έστησε τη δική του εταιρεία και, για να είναι ξεκάθαρο ποιος ήταν ο «ανώτερος», την ονόμασε Brough Superior.

Ο Brough δεν έφτιαχνε δικούς του κινητήρες. Διάλεγε τους καλύτερους που υπήρχαν στην αγορά, κυρίως τους V-twin της JAP και αργότερα της Matchless, και τους έδενε σε πλαίσια και αναρτήσεις που σχεδίαζε με εμμονή στη λεπτομέρεια. Κάθε μηχανή συναρμολογούνταν δύο φορές: μία για έλεγχο, και μία τελική, αφού λυνόταν, βαφόταν και ξαναστηνόταν.

SS100: εκατό μίλια με γραπτή εγγύηση

Το 1924 παρουσιάστηκε η SS100. Το όνομα δεν ήταν διαφήμιση στον αέρα. Κάθε μοτοσυκλέτα δοκιμαζόταν πριν την παράδοση και ο αγοραστής έπαιρνε πιστοποιητικό ότι είχε πιάσει τα 100 μίλια την ώρα, δηλαδή 160 χλμ/ώρα. Μιλάμε για μια εποχή που τα περισσότερα αυτοκίνητα δυσκολεύονταν να περάσουν τα 80.

Ο V-twin της JAP είχε περίπου 1.000 κυβικά, το ρεζερβουάρ είχε το χαρακτηριστικό «μύτη» σχήμα που αντιγράφηκε από τότε αμέτρητες φορές, και η ανάρτηση μπροστά ήταν σχεδίαση τύπου Harley-Davidson, που ο Brough βελτίωσε. Μέχρι το 1940, όταν το εργοστάσιο γύρισε σε πολεμική παραγωγή, είχαν φτιαχτεί περίπου 380 SS100. Λίγες, ακριβές και σχεδόν όλες χειροποίητες.

Ο Λόρενς της Αραβίας

Ο πιο διάσημος πελάτης της Brough Superior ήταν ο T. E. Lawrence, ο «Λόρενς της Αραβίας». Αγόρασε επτά Brough στη ζωή του, τις ονόμαζε «George I», «George II» κλπ., και έγραφε στον George Brough γράμματα γεμάτα ενθουσιασμό για κάθε καινούργια. Τον Μάιο του 1935, λίγο μετά την αποστράτευσή του, ο Lawrence έπεσε με τη SS100 του σε επαρχιακό δρόμο του Dorset, προσπαθώντας να αποφύγει δύο παιδιά με ποδήλατα. Πέθανε έξι μέρες αργότερα. Η όγδοη Brough που είχε παραγγείλει δεν του παραδόθηκε ποτέ.

Το ατύχημα είχε ένα απρόσμενο αποτέλεσμα. Ο νευροχειρουργός που τον φρόντισε, ο Hugh Cairns, ξεκίνησε έρευνα για τους τραυματισμούς στο κεφάλι των μοτοσυκλετιστών. Η δουλειά του οδήγησε στη χρήση κράνους, πρώτα από τους στρατιωτικούς μοτοσυκλετιστές και μετά από όλους. Κάθε φορά που φοράμε κράνος, κατά κάποιο τρόπο, χρωστάμε κάτι σε μια SS100.

Η SS100 σήμερα

Οι αυθεντικές SS100 είναι σήμερα από τις πιο ακριβές κλασικές μοτοσυκλέτες στον κόσμο. Όταν εμφανίζεται μία σε δημοπρασία, η τιμή μετριέται σε εκατοντάδες χιλιάδες λίρες, και οι εκδόσεις με ιστορικό αγώνων ή διάσημο ιδιοκτήτη πάνε ακόμα πιο ψηλά. Το όνομα αναβίωσε το 2008 και η νέα εταιρεία έχει βγάλει σύγχρονη SS100, αλλά οι συλλέκτες ψάχνουν μόνο το ένα: μια αυθεντική, με αριθμούς πλαισίου που ταιριάζουν με τα βιβλία του εργοστασίου.

Αν βρεθείτε ποτέ σε μουσείο ή σε έκθεση στην Αγγλία και δείτε μία από κοντά, κοιτάξτε τις λεπτομέρειες: τα νίκελ, τις συγκολλήσεις, τον τρόπο που περνάνε τα καλώδια. Θα καταλάβετε αμέσως γιατί ο George Brough δεν ντράπηκε να βάλει τη λέξη «Superior» στο όνομα.

P.Kefalas

Photo Credits: Tony Hisgett from Birmingham, UK (Wikimedia Commons, CC BY 2.0) · Rikki Mitterer (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0) · Joe MiGo (Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0)