Υπάρχουν αυτοκίνητα που τα ακούς πριν τα δεις. Το Austin-Healey 3000 είναι ένα από αυτά. Ένας βαθύς, βραχνός εξακύλινδρος ήχος που σε κάνει να γυρίσεις το κεφάλι πριν καν φανεί το αυτοκίνητο στη στροφή. Οι Βρετανοί το λένε απλά «Big Healey», για να το ξεχωρίζουν από το μικρό, χαριτωμένο Sprite. Και είναι ίσως το πιο αρρενωπό βρετανικό roadster της δεκαετίας του ’60.
Φωτογραφία: Berthold Werner / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
Ο Donald Healey και η BMC
Ο Donald Healey ήταν οδηγός ράλι και μηχανικός από την Κορνουάλη. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 σχεδίασε ένα όμορφο roadster και το παρουσίασε στην έκθεση του Λονδίνου το 1952. Ο Leonard Lord, αφεντικό της μεγάλης εταιρείας Austin, το είδε, ενθουσιάστηκε και του πρότεινε συμφωνία την ίδια μέρα. Έτσι γεννήθηκε η μάρκα Austin-Healey: σχέδιο Healey, μηχανικά μέρη και εργοστάσιο από την Austin, που λίγο αργότερα έγινε μέρος της BMC.
Το πρώτο μοντέλο ήταν το 100, με τετρακύλινδρο κινητήρα. Ακολούθησε το 100-Six και το 1959 ήρθε το 3000, με τον εξακύλινδρο κινητήρα C-series των 2.912 κ.εκ. Τα αυτοκίνητα φτιάχνονταν στο εργοστάσιο της MG στο Abingdon, δίπλα στην Οξφόρδη.
Τρεις εκδοχές, όλο και πιο δυνατές
Το 3000 Mk I είχε περίπου 124 ίππους και δισκόφρενα μπροστά, κάτι σπάνιο τότε. Το Mk II του 1961 πήρε τρία καρμπιρατέρ SU και λίγους ίππους παραπάνω. Το 1962 ήρθε το κάμπριο BJ7, με κανονικά τζάμια που ανεβοκατέβαιναν και κουκούλα που έκλεινε εύκολα. Μέχρι τότε τα Healey είχαν πλαστικά πλαϊνά παράθυρα που έβαζες με το χέρι.
Το τελευταίο, το Mk III BJ8 του 1963, είχε περίπου 150 ίππους, ξύλινο ταμπλό και τελικές ταχύτητες πάνω από 190 χλμ/ώρα. Ήταν το πιο γρήγορο και πιο άνετο Big Healey, και σήμερα το πιο ζητημένο.
Φωτογραφία: Jakub Hałun / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
Λάσπη, σκόνη και τρόπαια
Παρά το χαμηλό του ύψος, το 3000 έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα αυτοκίνητα ράλι της εποχής του. Η ομάδα αγώνων της BMC το έτρεξε στους πιο σκληρούς αγώνες της Ευρώπης. Το 1960 η Pat Moss, αδελφή του Stirling Moss, και η συνοδηγός της Ann Wisdom κέρδισαν το θρυλικό ράλι Λιέγη-Ρώμη-Λιέγη. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες νίκες γυναικείου πληρώματος στην ιστορία των ράλι. Το 1964 ο Φινλανδός Rauno Aaltonen κέρδισε με ένα 3000 το ράλι Spa-Sofia-Liège, που ήταν ουσιαστικά μια μαραθώνια διαδρομή πάνω από τα βουνά της Γιουγκοσλαβίας και της Βουλγαρίας.
Οι οδηγοί το αγαπούσαν και το φοβόντουσαν μαζί. Η εξάτμιση περνούσε πολύ χαμηλά και χτυπούσε σε κάθε πέτρα. Και η ζέστη από τον κινητήρα και την εξάτμιση έμπαινε στο κόκπιτ τόσο έντονα, που σε μεγάλες διαδρομές οι οδηγοί κυριολεκτικά «ψήνονταν». Ακόμα και σήμερα οι ιδιοκτήτες λένε ότι το Healey είναι ιδανικό αυτοκίνητο για τον Οκτώβριο, όχι για τον Αύγουστο.
Φωτογραφία: Ermell / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Το τέλος μιας εποχής
Το 1967 η παραγωγή σταμάτησε. Οι νέοι αμερικανικοί κανονισμοί για την ασφάλεια και τους ρύπους θα απαιτούσαν μεγάλες αλλαγές, και η BMC δεν ήθελε να τις πληρώσει. Είχαν φτιαχτεί περίπου 43.000 αυτοκίνητα 3000, τα περισσότερα για την Αμερική. Ο Donald Healey ήθελε να φτιάξει διάδοχο, αλλά δεν τον άφησαν.
Σήμερα ένα καλό Big Healey είναι από τα πιο ακριβά βρετανικά κλασικά. Αν ψάχνετε, ελέγξτε πολύ καλά το πλαίσιο και τα κάτω μέρη του αμαξώματος, γιατί η σκουριά κρύβεται παντού. Και κάντε μια βόλτα με ανοιχτή κουκούλα πριν αποφασίσετε. Μετά τον πρώτο ήχο του εξακύλινδρου, η απόφαση θα έχει μάλλον παρθεί.
P.Kefalas