Όταν η Jaguar παρουσίασε την E-Type στην έκθεση της Γενεύης τον Μάρτιο του 1961, ο κόσμος κυριολεκτικά συνωστίστηκε γύρω της. Λέγεται ότι ακόμα και ο Enzo Ferrari, που σπάνια επαινούσε ανταγωνιστές, την αποκάλεσε «το πιο όμορφο αυτοκίνητο που φτιάχτηκε ποτέ». Είτε το είπε είτε όχι, η φράση έμεινε, γιατί πολλοί συμφωνούν ακόμα και σήμερα.
Φωτογραφία: DeFacto / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Ένας αεροδυναμιστής από τα αεροπλάνα
Η E-Type σχεδιάστηκε από τον Malcolm Sayer, έναν μηχανικό που είχε δουλέψει στη βιομηχανία αεροσκαφών Bristol. Ο Sayer δεν ήταν σχεδιαστής με τη συνηθισμένη έννοια. Υπολόγιζε τις καμπύλες με μαθηματικά, για να περνάει ο αέρας όσο πιο ομαλά γινόταν. Είχε ήδη σχεδιάσει τις αγωνιστικές C-Type και D-Type, που κέρδισαν το Le Mans πέντε φορές στη δεκαετία του ’50. Η E-Type ήταν ουσιαστικά μια D-Type για τον δρόμο.
Το αυτοκίνητο είχε μονοκόκ καμπίνα με σωληνωτό πλαίσιο μπροστά για τον κινητήρα, ανεξάρτητη πίσω ανάρτηση και δισκόφρενα και στους τέσσερις τροχούς. Για το 1961, αυτά ήταν τεχνολογία αγωνιστικού.
Νυχτερινό ταξίδι στη Γενεύη
Η παρουσίαση έγινε με μια ιστορία που αγαπούν οι Βρετανοί. Η ζήτηση για δοκιμές ήταν τόσο μεγάλη, που η Jaguar ζήτησε από τον οδηγό δοκιμών Norman Dewis να φέρει ένα δεύτερο αυτοκίνητο από το Coventry. Ο Dewis οδήγησε όλη τη νύχτα και έφτασε στη Γενεύη το επόμενο πρωί, έτοιμος για τους δημοσιογράφους.
Η Jaguar ανακοίνωνε τελική ταχύτητα 150 μίλια την ώρα, περίπου 240 χλμ/ώρα, με τον εξακύλινδρο κινητήρα XK των 3,8 λίτρων. Τα αυτοκίνητα των δοκιμών ήταν μάλλον λίγο «πειραγμένα» για να το πετύχουν. Όμως ακόμα και τα κανονικά ήταν πολύ γρήγορα, και κόστιζαν πολύ λιγότερο από μια Ferrari ή μια Aston Martin.
Φωτογραφία: DeFacto / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Τρεις σειρές
Η Series 1 (1961–1968) είναι η πιο καθαρή και η πιο περιζήτητη. Από το 1964 πήρε κινητήρα 4,2 λίτρων και καλύτερο κιβώτιο. Η Series 2 (1968–1971) άλλαξε για να περάσει τους αμερικανικούς κανονισμούς, με ακάλυπτα φανάρια και μεγαλύτερους προφυλακτήρες. Η Series 3 (1971–1975) πήρε έναν νέο V12 5,3 λίτρων, φαρδύτερα φτερά και μεγαλύτερη μάσκα. Ήταν πιο άνετη και πιο ισχυρή, αλλά έχασε λίγη από την αρχική λεπτότητα.
Φωτογραφία: Lothar Spurzem / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0 de
Έργο τέχνης
Μέχρι το 1975 είχαν φτιαχτεί πάνω από 70.000 E-Type. Το 1996 το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, το MoMA, πρόσθεσε μια E-Type roadster στη μόνιμη συλλογή του, ως ένα από τα σημαντικότερα δείγματα βιομηχανικού σχεδίου. Είναι ένα από τα ελάχιστα αυτοκίνητα που έχουν τιμηθεί έτσι.
Σήμερα η E-Type είναι από τα πιο αγαπημένα κλασικά. Αν ψάχνετε μία, ελέγξτε προσεκτικά για σκουριά στο μονοκόκ και στα κάτω μέρη, γιατί η αποκατάσταση κοστίζει πολύ. Και να ξέρετε ότι, όπου κι αν τη σταθμεύσετε, κάποιος θα σταματήσει να την κοιτάξει.
P.Kefalas