Το 1987 η Ferrari έκλεινε 40 χρόνια ζωής. Ο Enzo Ferrari ήταν 89 ετών και ήξερε ότι δεν του έμενε πολύς χρόνος. Ζήτησε από τους μηχανικούς του ένα αυτοκίνητο για να γιορτάσει την επέτειο, και τους είπε κάτι απλό: να είναι η καλύτερη Ferrari που έχει φτιαχτεί ποτέ. Το αποτέλεσμα ήταν η F40, το τελευταίο αυτοκίνητο που παρουσιάστηκε όσο ζούσε ο Enzo.

Η Ferrari F40. Χωρίς περιττά στολίδια, μόνο αεροδυναμική και δύναμη.
Η Ferrari F40. Χωρίς περιττά στολίδια, μόνο αεροδυναμική και δύναμη.
Φωτογραφία: Will ainsworth / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0

Ένα αγωνιστικό με πινακίδες

Η F40 βασίστηκε στην εμπειρία της 288 GTO Evoluzione, ενός αγωνιστικού που ετοιμαζόταν για το Group B. Ο κινητήρας ήταν ένας V8 2,9 λίτρων με δύο τούρμπο, που έδινε 478 ίππους. Για το 1987 αυτό ήταν τεράστιο νούμερο. Η Ferrari ανακοίνωσε τελική ταχύτητα 324 χλμ/ώρα, κάνοντας την F40 το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής που ξεπέρασε τα 200 μίλια την ώρα.

Το πιο εντυπωσιακό όμως ήταν το βάρος. Το αμάξωμα ήταν φτιαγμένο από σύνθετα υλικά, κέβλαρ και ανθρακονήματα, ενώ τα πλαϊνά και πίσω παράθυρα ήταν από πλεξιγκλάς, με μικρά συρόμενα παραθυράκια αντί για ηλεκτρικά τζάμια. Μέσα δεν υπήρχαν μοκέτες, ραδιόφωνο ή χειρολαβές. Οι πόρτες άνοιγαν από μέσα τραβώντας ένα συρματόσχοινο. Η F40 ζύγιζε περίπου 1.100 κιλά.

Σχέδιο που δεν συγχωρεί

Το σχέδιο έγινε στην Pininfarina, με επικεφαλής τον Leonardo Fioravanti. Κάθε γραμμή είχε λόγο ύπαρξης: οι αεραγωγοί για τα φρένα και τον κινητήρα, η χαμηλή μύτη και η τεράστια πίσω αεροτομή, που ήταν μέρος του αμαξώματος. Η F40 δεν ήταν «όμορφη» με την κλασική έννοια. Ήταν θυμωμένη, και αυτό την έκανε αξέχαστη.

Η F40 σε έκθεση στην πίστα του Fiorano τον Νοέμβριο του 1987, λίγους μήνες μετά την παρουσίασή της.
Η F40 σε έκθεση στην πίστα του Fiorano τον Νοέμβριο του 1987, λίγους μήνες μετά την παρουσίασή της.
Φωτογραφία: Άγνωστος φωτογράφος / Wikimedia Commons, Κοινό κτήμα

Η τελευταία έγκριση του Enzo

Η F40 παρουσιάστηκε στο Maranello τον Ιούλιο του 1987. Ο Enzo Ferrari πέθανε έναν χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1988. Για τους φίλους της μάρκας, η F40 είναι το τελευταίο αυτοκίνητο που φέρει την προσωπική του σφραγίδα, και αυτό της δίνει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία.

Η Ferrari αρχικά σχεδίαζε να φτιάξει περίπου 400. Η ζήτηση όμως ήταν τέτοια, που η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι το 1992 και έφτασε τα περίπου 1.300 αυτοκίνητα. Υπήρξε και αγωνιστική εκδοχή, η F40 LM, που έτρεξε σε αγώνες GT στην Αμερική και την Ευρώπη.

Ο V8 των 2,9 λίτρων με τα δύο τούρμπο, ορατός μέσα από το πίσω παράθυρο από πλεξιγκλάς.
Ο V8 των 2,9 λίτρων με τα δύο τούρμπο, ορατός μέσα από το πίσω παράθυρο από πλεξιγκλάς.
Φωτογραφία: Pitak / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0

Πώς είναι να την οδηγείς

Όσοι έχουν οδηγήσει F40 μιλάνε για ένα αυτοκίνητο ωμό και απαιτητικό. Τα τούρμπο της εποχής δεν έδιναν τη δύναμη ομαλά. Κάτω από τις 3.500 στροφές ήταν σχεδόν ήρεμη, και μετά η δύναμη ερχόταν όλη μαζί. Δεν υπήρχε ABS, υποβοήθηση φρένων ή έλεγχος πρόσφυσης. Μόνο ο οδηγός, το τιμόνι και τα πεντάλ.

Σήμερα η F40 είναι από τις πιο περιζήτητες Ferrari όλων των εποχών και οι τιμές της έχουν ξεπεράσει πολλές φορές τα δύο εκατομμύρια ευρώ. Για πολλούς παραμένει το απόλυτο supercar: το τελευταίο πριν από τα ηλεκτρονικά, φτιαγμένο για να γιορτάσει τον άνθρωπο που τα ξεκίνησε όλα.

P.Kefalas

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *