Υπάρχουν αυτοκίνητα που γεννιούνται από μια ανάγκη της αγοράς. Και υπάρχουν αυτοκίνητα που γεννιούνται από ένα όνειρο. Η Alfa Romeo Montreal ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ξεκίνησε ως έκθεμα σε μια παγκόσμια έκθεση, έγινε αυτοκίνητο παραγωγής με κινητήρα από αγωνιστικό πρωτότυπο, και κατέληξε να είναι μία από τις πιο ιδιαίτερες Alfa όλων των εποχών.
Φωτογραφία: Lothar Spurzem / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0 de
Ένα όνειρο για την Expo 67
Το 1967 η πόλη του Μόντρεαλ στον Καναδά φιλοξένησε την Παγκόσμια Έκθεση. Οι διοργανωτές ζήτησαν από την Alfa Romeo ένα αυτοκίνητο που θα έδειχνε «την υψηλότερη φιλοδοξία του ανθρώπου για το αυτοκίνητο». Η Alfa ανέθεσε το σχέδιο στη Bertone, όπου τότε δούλευε ένας νεαρός σχεδιαστής, ο Marcello Gandini, ο ίδιος που λίγο αργότερα θα σχεδίαζε τη Lamborghini Miura και την Countach.
Τα δύο πρωτότυπα που εκτέθηκαν στο Μόντρεαλ είχαν κάτω από το καπό έναν απλό τετρακύλινδρο της Giulia. Ο κόσμος όμως τα λάτρεψε, και η Alfa Romeo αποφάσισε να φτιάξει το αυτοκίνητο στ’ αλήθεια, κρατώντας το όνομα της πόλης.
Η καρδιά ενός αγωνιστικού
Για την έκδοση παραγωγής, η Alfa έκανε κάτι τολμηρό. Πήρε τον V8 κινητήρα του Tipo 33, του αγωνιστικού πρωτοτύπου με το οποίο έτρεχε στους αγώνες αντοχής, και τον προσάρμοσε για τον δρόμο. Ήταν ένας V8 2.6 λίτρων από αλουμίνιο, με τέσσερις εκκεντροφόρους, ξηρό κάρτερ και μηχανικό ψεκασμό SPICA. Έδινε περίπου 200 ίππους και ανέβαινε στροφές με έναν ήχο που ακόμα και σήμερα κάνει τους φίλους της Alfa να ανατριχιάζουν.
Το πλαίσιο και η ανάρτηση προέρχονταν από τη Giulia GT, οπότε η Montreal δεν ήταν ένα αυθεντικό υπεραυτοκίνητο. Ήταν περισσότερο ένα γρήγορο, πολυτελές GT, με τελική ταχύτητα γύρω στα 220 χλμ/ώρα.
Φωτογραφία: LSDSL / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
Τα «βλέφαρα» και οι γρίλιες
Το σχέδιο του Gandini είναι γεμάτο λεπτομέρειες που κάνουν τη Montreal να ξεχωρίζει. Οι προβολείς κρύβονται πίσω από μισόκλειστα καλύμματα με γρίλιες, που ανοίγουν σαν βλέφαρα όταν ανάβουν τα φώτα. Στο καπό υπάρχει μια αεραγωγός τύπου NACA, που στην πραγματικότητα είναι μόνο διακοσμητική. Πίσω από τις πόρτες, έξι οριζόντιες σχισμές θυμίζουν βράγχια ψαριού.
Φωτογραφία: Ermell / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Λίγα κομμάτια, μεγάλη φήμη
Η Montreal παρουσιάστηκε στη Γενεύη το 1970 και η παραγωγή κράτησε μέχρι το 1977. Ήταν ακριβή, και ήρθε την ίδια περίοδο με την πετρελαϊκή κρίση του 1973, όταν κανείς δεν ήθελε να ακούει για V8. Συνολικά φτιάχτηκαν μόλις 3.925 αυτοκίνητα. Παράξενα, ποτέ δεν πουλήθηκε επίσημα στις ΗΠΑ ή στον Καναδά, τη χώρα από την οποία πήρε το όνομά της.
Σήμερα η Montreal είναι περιζήτητο κλασικό. Ο ψεκασμός SPICA θέλει μηχανικό που τον ξέρει, και η σκουριά είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του αμαξώματος. Όμως λίγα αυτοκίνητα συνδυάζουν τόσο ωραία ιταλικό σχέδιο και αγωνιστική καρδιά. Αν ακούσετε ποτέ μία να ανεβάζει στροφές, θα καταλάβετε γιατί οι Alfisti την αγαπούν τόσο.
P.Kefalas