Maserati 250F: Το μονοθέσιο του Fangio και του Moss

Αν ρωτήσεις έναν παλιό φίλο της Formula 1 ποιο είναι το πιο όμορφο μονοθέσιο της δεκαετίας του ’50, πολλοί θα απαντήσουν χωρίς δισταγμό: η Maserati 250F. Χαμηλή, μακριά, βαμμένη στο ιταλικό κόκκινο, με τον εξακύλινδρο κινητήρα να τραγουδάει μπροστά από τον οδηγό. Δεν ήταν πάντα η πιο γρήγορη. Ήταν όμως αυτή που αγάπησαν οι οδηγοί, από τον Juan Manuel Fangio μέχρι τον Stirling Moss.

Ένα αυτοκίνητο για τους νέους κανονισμούς

Το 1954 η Formula 1 άλλαξε κανονισμούς. Οι κινητήρες χωρίς υπερτροφοδότηση έπρεπε να είναι μέχρι 2,5 λίτρα. Η Maserati, από την Μόντενα, ετοίμασε ένα καινούργιο αυτοκίνητο με τους μηχανικούς Gioachino Colombo, Valerio Colotti και αργότερα Giulio Alfieri. Ονομάστηκε 250F: 250 για τα 2,5 λίτρα, F για τη Formula.

Ο κινητήρας ήταν ένας εξακύλινδρος σε σειρά με δύο εκκεντροφόρους, που στην αρχή έδινε περίπου 240 ίππους και αργότερα πάνω από 270. Το πλαίσιο ήταν σωληνωτό και το αμάξωμα από αλουμίνιο. Δεν ήταν επαναστατικό, αλλά ήταν ισορροπημένο, προβλέψιμο και αξιόπιστο, και αυτό έκανε τη διαφορά.

Νίκη από την πρώτη μέρα

Η 250F κέρδισε στον πρώτο της αγώνα, το Grand Prix της Αργεντινής τον Ιανουάριο του 1954, με τον Fangio στο τιμόνι. Ο Fangio κέρδισε και το επόμενο Grand Prix, στο Βέλγιο, πριν μετακομίσει στη Mercedes, που επέστρεφε στους αγώνες με το W196. Οι δύο νίκες με τη Maserati μέτρησαν για τον δεύτερο παγκόσμιο τίτλο του, που τον ολοκλήρωσε με τη Mercedes εκείνη τη χρονιά.

Ο Stirling Moss και η δική του Maserati

Ο νεαρός Βρετανός Stirling Moss έκανε κάτι ασυνήθιστο. Αντί να περιμένει μια θέση σε εργοστασιακή ομάδα, αγόρασε με δικά του χρήματα μια 250F το 1954. Οδήγησε τόσο καλά, που η Maserati τον έκανε σύντομα εργοστασιακό οδηγό. Το 1956, με μια εργοστασιακή 250F, κέρδισε το Grand Prix του Μονακό, ξεκινώντας από την πρώτη θέση και οδηγώντας στην κορυφή σχεδόν όλο τον αγώνα.

Η 250F ήταν επίσης το αγαπημένο αυτοκίνητο των ιδιωτών. Δεκάδες οδηγοί και μικρές ομάδες αγόρασαν 250F και έτρεξαν με αυτές για χρόνια. Μέχρι το 1960 η 250F εμφανίστηκε σε περισσότερους από 40 αγώνες του παγκόσμιου πρωταθλήματος.

1957: ο τελευταίος θρίαμβος

Το 1957 ο Fangio γύρισε στη Maserati. Οδηγώντας μια ελαφρύτερη εκδοχή της 250F, κέρδισε τέσσερα Grand Prix και τον πέμπτο παγκόσμιο τίτλο του. Ανάμεσά τους ήταν ο θρυλικός αγώνας στο Nürburgring, όπου έσπασε το ρεκόρ του γύρου ξανά και ξανά για να προλάβει τις δύο Ferrari, μετά από μια κακή στάση στα πιτ. Πολλοί τον θεωρούν τη μεγαλύτερη οδήγηση στην ιστορία της Formula 1.

Στο τέλος του 1957 η Maserati αποσύρθηκε από τους αγώνες λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η εποχή των αυτοκινήτων με τον κινητήρα μπροστά τελείωνε, καθώς οι μικρές βρετανικές Cooper με τον κινητήρα πίσω έδειχναν το μέλλον. Η 250F όμως έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο όμορφα και πιο επιτυχημένα μονοθέσια της κλασικής εποχής. Σήμερα τη βλέπουμε σε αγώνες ιστορικών αυτοκινήτων στο Goodwood, στο Μονακό και αλλού, και ο ήχος της ακόμα σταματάει τον κόσμο.

P.Kefalas