Αν ζητήσετε από ένα παιδί να ζωγραφίσει μια μοτοσυκλέτα, το πιθανότερο είναι να ζωγραφίσει κάτι που μοιάζει με Triumph Bonneville. Στρογγυλό φανάρι, ρεζερβουάρ σε σχήμα σταγόνας, ίσια σέλα, δύο κύλινδροι δίπλα-δίπλα και δύο εξατμίσεις. Η Bonneville δεν ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα με αυτή τη φόρμα, αλλά έγινε αυτή που όλοι θυμούνται.
Φωτογραφία: SG2012 / Wikimedia Commons, CC BY 2.0
Ένα όνομα από την αλυκή
Η ιστορία ξεκινά το 1937, όταν ο σχεδιαστής Edward Turner παρουσίασε τη Speed Twin, τον δικύλινδρο που καθόρισε τη βρετανική μοτοσυκλέτα για τριάντα χρόνια. Μέσα στα ’50s ο κινητήρας μεγάλωσε στα 650 κυβικά και οι Αμερικανοί αγόρασαν Triumph σε τεράστιους αριθμούς.
Το 1956 ο Johnny Allen, οδηγώντας ένα αεροδυναμικό «πούρο» με κινητήρα Triumph 650, έπιασε πάνω από 214 μίλια την ώρα στην αλυκή της Bonneville στη Γιούτα. Το ρεκόρ δεν αναγνωρίστηκε επίσημα από τη διεθνή ομοσπονδία για τυπικούς λόγους, αλλά η Triumph δεν χρειαζόταν τη σφραγίδα. Χρειαζόταν ένα όνομα. Και όταν, στο τέλος του 1958, παρουσίασε την πιο γρήγορη έκδοση της 650 με δύο καρμπιρατέρ, τη βάφτισε Bonneville.
T120: 120 μίλια στο όνομα
Το «T120» σήμαινε, θεωρητικά, 120 μίλια την ώρα. Στην πράξη, μια καλή T120 έπιανε γύρω στα 110 με 115 (περίπου 180 χλμ/ώρα), που για το 1959 ήταν φοβερό νούμερο. Ο κινητήρας απέδιδε περίπου 46 ίππους, το βάρος ήταν μικρό και το κράτημα, ειδικά μετά το νέο πλαίσιο του 1960 και κυρίως του 1963, ήταν πολύ καλό.
Φωτογραφία: SG2012 / Wikimedia Commons, CC BY 2.0
Το 1963 η Bonneville έγινε «unit construction», δηλαδή κινητήρας και κιβώτιο σε ένα κοινό μπλοκ. Οι καθαρόαιμοι προτιμούν τις παλαιότερες «pre-unit» με το χωριστό κιβώτιο, αλλά οι περισσότεροι συμφωνούν ότι οι χρονιές 1966 με 1970 είναι οι καλύτερες για να την οδηγείς: πιο σταθερό πλαίσιο, καλύτερα φρένα, και ακόμα η καθαρή, λιτή εμφάνιση.
Η μοτοσυκλέτα των ’60s
Η Bonneville ήταν παντού. Στις πίστες, στους δρόμους της Καλιφόρνια, έξω από τα καφέ του Λονδίνου, στα χέρια ηθοποιών και μουσικών. Ήταν γρήγορη, όμορφη, σχετικά απλή στη συντήρηση, και κυρίως, είχε στυλ. Πολλοί λένε ότι η Bonneville είναι η μοτοσυκλέτα που ορίζει τη λέξη «κλασική».
Φωτογραφία: Ronald Saunders from Warrington, UK / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0
Το τέλος όμως ήρθε απότομα. Οι ιαπωνικές μοτοσυκλέτες των ’70s ήταν πιο γρήγορες, πιο αξιόπιστες και δεν έσταζαν λάδια. Η Triumph δεν επένδυσε όσο έπρεπε, οι εργαζόμενοι του Meriden κατέλαβαν το εργοστάσιο το 1973 και αργότερα συνέχισαν την παραγωγή ως συνεταιρισμός ως το 1983. Η T120 έδωσε τη θέση της στη T140 των 750 κυβικών. Το 2001 το όνομα Bonneville αναβίωσε από τη νέα Triumph, και πουλάει μέχρι σήμερα.
Τι να προσέξετε αν ψάχνετε
Πολλές Bonneville έχουν «φτιαχτεί» από κομμάτια διαφορετικών χρονιών. Ελέγξτε ότι ο αριθμός κινητήρα και πλαισίου ταιριάζουν, και ότι η χρονιά αντιστοιχεί στις λεπτομέρειες (ρεζερβουάρ, φτερά, όργανα). Ακούστε για θόρυβο από τον στρόφαλο και κοιτάξτε για διαρροές λαδιού, αν και κάποια σταγόνα είναι, όπως λένε οι Άγγλοι, «μέρος του χαρακτήρα». Τα ανταλλακτικά βρίσκονται σχεδόν όλα, και αυτό κάνει την Bonneville μία από τις πιο εύκολες κλασικές μοτοσυκλέτες για να αποκτήσει κανείς σήμερα.
P.Kefalas
Photo Credits: SG2012 (Wikimedia Commons, CC BY 2.0) · SG2012 (Wikimedia Commons, CC BY 2.0) · Ronald Saunders from Warrington, UK (Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0)