Ford Mustang 1964½: Το αυτοκίνητο που δημιούργησε μια ολόκληρη κατηγορία

Τα αμερικανικά αυτοκίνητα των ’50s τα θαυμάζω, αλλά δεν θα τα έλεγα ποτέ πρακτικά. Τεράστια, βαριά, με φτερά σαν πύραυλοι. Και ξαφνικά, το 1964, η Ford βγάζει κάτι που είναι αμερικάνικο ως το κόκαλο, αλλά έχει διαστάσεις που χωράνε σε ευρωπαϊκό δρόμο, μακρύ καπό, κοντή ουρά και τιμή που μπορούσε να την πληρώσει ένας νέος υπάλληλος. Τη Mustang. Και με αυτή γεννήθηκε μια κατηγορία που μέχρι τότε δεν υπήρχε: τα «pony cars».

Μια ιδέα για τη γενιά που μεγάλωνε

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 τα παιδιά του baby boom έπαιρναν δίπλωμα. Ήθελαν κάτι σπορ, όμορφο, όχι το σεντάν του πατέρα τους, αλλά δεν είχαν λεφτά για Corvette ή για ευρωπαϊκό σπορ. Ο Lee Iacocca, τότε γενικός διευθυντής του τμήματος Ford, το είδε πριν από όλους. Πίεσε για ένα μικρό, φθηνό, σπορ τετραθέσιο, και την ανάπτυξη την επέβλεψε ο αρχιμηχανικός Donald Frey σε χρόνο ρεκόρ, περίπου 18 μήνες.

Το μυστικό για να βγει φθηνό ήταν απλό: από κάτω ήταν σε μεγάλο βαθμό ένα Ford Falcon, ένα απλό οικογενειακό αυτοκίνητο. Πλατφόρμα, ανάρτηση, μηχανικά, όλα από τα ράφια της εταιρείας. Αυτό που ήταν καινούργιο ήταν το κέλυφος. Το σχέδιο κέρδισε σε εσωτερικό διαγωνισμό η ομάδα του Joe Oros, με τους Gale Halderman, David Ash και άλλους. Ο Iacocca αργότερα έλεγε ότι ήταν «δικό του» αυτοκίνητο. Οι σχεδιαστές είχαν άλλη άποψη, και μάλλον είχαν δίκιο: ένα τέτοιο αυτοκίνητο το κάνει ομάδα, όχι ένας άνθρωπος.

17 Απριλίου 1964

Η Mustang παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση της Νέας Υόρκης στις 17 Απριλίου 1964, ως κουπέ hardtop και κάμπριο, με το fastback να ακολουθεί τον Αύγουστο. Η Ford δέχτηκε 22.000 παραγγελίες την πρώτη μέρα. Μέσα στα δύο πρώτα χρόνια τρία εργοστάσια έβγαλαν σχεδόν 1,3 εκατομμύρια Mustang. Είναι από τα πιο επιτυχημένα λανσαρίσματα στην ιστορία του αυτοκινήτου, και πολλοί λένε ότι κανένα άλλο δεν το έχει ξεπεράσει σε ταχύτητα.

Επειδή βγήκε τέσσερις μήνες πριν από το κανονικό ξεκίνημα της χρονιάς μοντέλου του 1965, οι λάτρεις τα πρώτα αυτοκίνητα τα λένε «1964½». Επίσημα όμως όλα πήραν αριθμό πλαισίου του 1965. Αν κάποιος σας πουλήσει «γνήσια 1964 Mustang», ξέρετε πια τι να ρωτήσετε.

Η μαγεία των επιλογών

Το έξυπνο κόλπο της Ford ήταν ο κατάλογος. Η βασική Mustang είχε εξακύλινδρο κινητήρα και ήταν, ας το πούμε ευγενικά, ήρεμη. Μετά όμως μπορούσες να διαλέξεις V8, αυτόματο ή μηχανικό κιβώτιο, πακέτο GT, κονσόλα, ράδιο, χρώματα, ταπετσαρίες. Ο καθένας έφτιαχνε τη δική του Mustang, από αυτοκίνητο για τα ψώνια μέχρι κάτι που ήθελε προσοχή στο γκάζι. Αυτό το «χτίσε το όπως το θέλεις» το αντέγραψαν όλοι μετά.

Ο Carroll Shelby, για τον οποίο έχω γράψει ξεχωριστό άρθρο, πήρε τη Mustang και την έκανε GT350 και GT500. Και οι ανταγωνιστές δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια: Chevrolet Camaro, Pontiac Firebird, Plymouth Barracuda, Dodge Challenger. Ολόκληρη κατηγορία πήρε το όνομά της από ένα αλογάκι.

Steve McQueen και το 1968

Αν πρέπει να διαλέξω μία Mustang, διαλέγω το fastback του 1968. Και δεν είμαι ο μόνος. Στην ταινία Bullitt ο Steve McQueen οδηγεί ένα πράσινο Mustang GT fastback κυνηγώντας ένα Dodge Charger στους λόφους του Σαν Φρανσίσκο, σε μια από τις πιο γνωστές καταδιώξεις του σινεμά. Το αυτοκίνητο της ταινίας χάθηκε για δεκαετίες, ξαναβρέθηκε, και το 2020 πουλήθηκε σε δημοπρασία για 3,7 εκατομμύρια δολάρια. Για ένα μεταχειρισμένο Mustang, δεν είναι κακή τιμή.

Η πρώτη γενιά μεγάλωνε κάθε χρόνο, σε διαστάσεις και σε κυβικά, μέχρι το μεγάλο μοντέλο του 1971. Με την πετρελαϊκή κρίση του 1973 η Ford πέρασε στη μικρή Mustang II, που είναι μια άλλη, λιγότερο ένδοξη, ιστορία.

Αν ψάχνετε μία

Η καλή είδηση είναι ότι φτιάχτηκαν πάρα πολλές και τα ανταλλακτικά βγαίνουν ακόμα καινούργια, σχεδόν μέχρι ολόκληρο αμάξωμα. Η κακή είναι ότι η σκουριά τις αγαπάει, ειδικά στο πάτωμα, στους θόλους, στις βάσεις του καπό (cowl) κάτω από το παρμπρίζ, όπου μπαίνουν νερά στην καμπίνα. Και ότι πολλά «GT» και «Shelby» δεν βγήκαν έτσι από το εργοστάσιο. Κοιτάξτε τον κωδικό του κινητήρα στον αριθμό πλαισίου και τη Door Data Plate πριν πιστέψετε την αγγελία.

Εμένα η Mustang μου θυμίζει ότι ένα αυτοκίνητο δεν χρειάζεται να είναι εξωτικό για να γίνει θρύλος. Αρκεί να έρθει τη σωστή στιγμή, στη σωστή τιμή, με το σωστό σχήμα. Τα υπόλοιπα τα κάνουν οι άνθρωποι που το οδηγούν.

P.Kefalas

Photo Credits: Calreyn88 (Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0) · Sicnag (Wikimedia Commons, CC BY 2.0) · Alex Nordstrom (Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0) · Sicnag (Wikimedia Commons, CC BY 2.0)