Οι περισσότερες ιταλικές σπορ μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ’70 γεννήθηκαν στις πίστες. Η Moto Guzzi V7 Sport γεννήθηκε από έναν κινητήρα που είχε φτιαχτεί για ένα στρατιωτικό τρίκυκλο και για τις μοτοσυκλέτες της αστυνομίας. Κι όμως, όταν βγήκε το 1971, ήταν μία από τις πιο γρήγορες και πιο σταθερές μοτοσυκλέτες του κόσμου. Και έδωσε στη Moto Guzzi τον χαρακτήρα που έχει μέχρι σήμερα.
Φωτογραφία: Lothar Spurzem / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0 de
Ένας αετός δίπλα στη λίμνη
Η Moto Guzzi ιδρύθηκε το 1921 στο Mandello del Lario, ένα όμορφο χωριό στις όχθες της λίμνης Κόμο. Οι ιδρυτές ήταν ο μηχανικός Carlo Guzzi και ο φίλος του Giorgio Parodi, που είχαν γνωριστεί στην ιταλική αεροπορία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρχε και τρίτος φίλος, ο πιλότος Giovanni Ravelli, που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα πριν ξεκινήσει η εταιρεία. Προς τιμήν του, το σήμα της Moto Guzzi είναι ένας αετός με ανοιχτά φτερά.
Για δεκαετίες η Moto Guzzi ήταν γνωστή για τους οριζόντιους μονοκύλινδρους κινητήρες της και για αγωνιστικές μοτοσυκλέτες με τεράστιες επιτυχίες. Η πιο διάσημη ήταν η απίστευτη V8 των 500 κ.εκ. της δεκαετίας του ’50.
Ένας κινητήρας για όλες τις δουλειές
Στη δεκαετία του ’60 ο μηχανικός Giulio Cesare Carcano σχεδίασε έναν V-twin των 90 μοιρών, τοποθετημένο εγκάρσια, με τους κυλίνδρους να βγαίνουν δεξιά και αριστερά. Ο κινητήρας χρησιμοποιήθηκε σε ένα παράξενο στρατιωτικό όχημα για τα βουνά, το «Mulo Meccanico», και στη συνέχεια σε μια μεγάλη μοτοσυκλέτα για την ιταλική αστυνομία, τη V7 του 1967.
Ήταν απλός, ανθεκτικός και είχε μετάδοση με άξονα αντί για αλυσίδα. Ήταν όμως και ψηλός, και η V7 ήταν μια βαριά, ήρεμη μοτοσυκλέτα για ταξίδια και περιπολίες. Κανείς δεν τη φανταζόταν σαν σπορ.
Φωτογραφία: Thesupermat / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Ο Lino Tonti και το χαμηλό πλαίσιο
Όλα άλλαξαν όταν ήρθε στη Moto Guzzi ο μηχανικός Lino Tonti. Πήρε τον κινητήρα, τον έκανε 748 κ.εκ., για να χωράει στην κατηγορία των 750, και σχεδίασε γύρω του ένα εντελώς νέο, πολύ χαμηλό πλαίσιο με δύο σωλήνες. Για να κατέβει ο κινητήρας όσο πιο χαμηλά γινόταν, μετέφερε τη γεννήτρια μπροστά και έκανε το πλαίσιο να «αγκαλιάζει» τους κυλίνδρους.
Το αποτέλεσμα ήταν η V7 Sport του 1971. Χαμηλή, μακριά, με πεντάρι κιβώτιο, κλιπ-ον τιμόνι και τελικές ταχύτητες κοντά στα 200 χλμ/ώρα. Αλλά το πιο σημαντικό ήταν η σταθερότητά της. Στις γρήγορες στροφές έμενε κολλημένη στον δρόμο σαν τρένο. Τα περιοδικά της εποχής έγραφαν ότι ήταν από τις καλύτερες μοτοσυκλέτες στον κόσμο στο κράτημα.
Telaio Rosso
Οι πρώτες περίπου 150 V7 Sport φτιάχτηκαν με το χέρι, με πλαίσιο από ειδικό ελαφρύ ατσάλι χρωμίου-μολυβδαινίου, βαμμένο κόκκινο. Οι συλλέκτες τις λένε «Telaio Rosso», κόκκινο πλαίσιο, και είναι σήμερα οι πιο ακριβές και σπάνιες V7 Sport. Οι υπόλοιπες είχαν μαύρο πλαίσιο από απλό ατσάλι.
Φωτογραφία: Lothar Spurzem / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0 de
Η κληρονομιά
Η V7 Sport έγινε η 750 S το 1974 και μετά η 750 S3. Από το ίδιο πλαίσιο και τον ίδιο κινητήρα γεννήθηκε το 1976 η θρυλική Moto Guzzi Le Mans 850, μία από τις πιο όμορφες μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του ’70. Και το πλαίσιο του Tonti, με αλλαγές, χρησιμοποιήθηκε για πάνω από τριάντα χρόνια.
Σήμερα η Moto Guzzi φτιάχνει ακόμα μοτοσυκλέτες στο Mandello del Lario, ακόμα με εγκάρσιο V-twin και μετάδοση με άξονα, και ακόμα με το όνομα V7 σε ένα από τα μοντέλα της. Αν δείτε ποτέ μια Moto Guzzi στον δρόμο, κοιτάξτε τους δύο κυλίνδρους που βγαίνουν στο πλάι. Είναι η ίδια ιδέα που ξεκίνησε σε ένα στρατιωτικό τρίκυκλο στα βουνά, πριν από εξήντα χρόνια.
P.Kefalas